ดีใจด้วยกับเธอ

วันนี้มาทำงานแต่เช้า( เช้ากว่าปกติอ่ะ) อืม......ใช่วันนี้ผลทีสิสของเค้าคนนั้นออกนี่น่า
(เอาไว้ค่อยโทรถามแล้วกัน)
พอเริ่มงานก็มองไปที่โต๊ะทำงานแล้วสงสารตัวเอง
แฟ้มงานเอกสารงานเยอะมาก เต็มโต๊ะเลย แต่ต้องเคลียร์งานอย่างอื่นก่อน
เพราะต้องเช็คเมล์บริษัท ก่อน 2 ตัว และก็เมล์ตัวเอง
จากนั้นถึงจะเริ่ม ทำงานเป็นจริงเป็นจังซะที
มองดูงานแล้วท้อเหมือนกันนะเนี่ย ไม่รู้จะเริ่มจากตัวไหนก่อนดี
เอาน่า ...ต้องทำได้
เคลียร์ทีละแฟ้ม ทีละตัวก่อน ช่วงใกล้ ๆ เที่ยงเลยได้หลายแฟ้มอยู่
แต่ก็ยังไม่เสร็จดี
พอเที่ยงก็ส่งข้อความหาเค้าคนนั้นก่อนเลย เพราะมันเหมือนงานประจำซะแล้วล่ะ
(ข้อความช่วงเที่ยงและก่อนนอน) แต่ได้ข้อความกลับมาแบบน่าทึ่งมาก ๆ
(ไม่ค่อยพูด แต่ข้อความแบบหวานหรือน่ากลัวมาเลย ) เลยส่งกลับไปกวน อีกครั้ง
คงเรียนมั้งเลยไม่ได้ส่งข้อความกลับมาหาเรา
จากนั้นได้รับข้อความกลับมาอีกที ก็เกือบ ๆ บ่าย 3 โมงได้มั้ง
ว่าผลทีสิส ผ่าน
เลยโทรกลับไปแสดงความยินดี แต่เค้าหาว่าเราอู้งานซะงั้นอ่ะ
แล้วมาเคลียร์งานอีกครั้ง เกือบเสร็จและคงพรุ่งนี้น่าจะเสร็จอ่ะ
แต่เดี๋ยวพรุ่งนี้
ก็คงมาเต็มโต๊ะอีกอ่ะ เฮ้อ...........เหนื่อย
อืม ...แล้วคืนนี้เราจะได้คุยกับเค้าคนนั้นไหมเนี่ย
คงงานเยอะอีกอ่ะ
อืม....คุณพี่ชาย(เอฟ) ก็ชวนไปเที่ยว Retro คืนนี้อีก
แต่บอกว่าไม่อยากไปเบื่อ
เค้าไปนั่งคุย นั่ง Drink และจีบสาว ๆ กัน เราก็นั่งคนเดียวดิ
แล้วตอนกลับอีก
พวกนั้นมันคงไม่มาส่งหรอก คงไปต่อกับสาว ๆ พวกนั้น
เลยตัดสินใจไม่ไปดีกว่า
ชวนไปกิน KFC, MK ยังจะน่าไปด้วยหน่อย
แล้วยังจะเอางานทีสิสมาให้ช่วยทำอีกนะ ใจร้ายจริง ๆ
คงเป็นแบบสอบถามมั้ง
แต่ไม่รู้ว่าจะเอามาให้วันไหนเลยอ่ะ |